Σίγουρα, η άσκηση μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση της υπέρτασης. Το θέμα είναι όμως, ποιο είδος άσκησης είναι αυτό που θα μπορούσε να έχει τα μέγιστα οφέλη και ειδικά σε άτομα άνω των 45 ετών. Στο ερώτημα αυτό έρχεται να απαντήσει μια μετα- ανάλυση, σύμφωνα με τα ευρήματα της οποίας η άσκηση που συνδυάζει αντίσταση και αερόβια προπόνηση μπορεί να ξεχωρίζει για τα οφέλη της στην αρτηριακή πίεση.
Η άσκηση είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να μειώσετε την αρτηριακή πίεση, αλλά λίγες μελέτες έχουν συγκρίνει απευθείας διαφορετικούς τύπους ή έχουν εξετάσει τη σχέση μεταξύ της διάρκειας και της αρτηριακής πίεσης, σύμφωνα με τον Zhongxu Hu, έναν από τους συγγραφείς της μελέτης και διδακτορικό φοιτητή και ερευνητή στην επιστήμη της άσκησης και αποκατάστασης στο Πανεπιστήμιο Curtin της Αυστραλίας.
«Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν η άσκηση λειτουργεί», είπε ο Hu, «αλλά ποιοι τύποι άσκησης μπορεί να λειτουργούν καλύτερα και πόση άσκηση μπορεί να χρειάζεται κάποιος».
Η ομάδα του Hu ξεκίνησε να απαντά σε αυτά τα ερωτήματα εξετάζοντας προηγούμενες έρευνες για την άσκηση και την αρτηριακή πίεση. Συνολικά, οι ερευνητές ανέλυσαν 159 μελέτες που αφορούσαν σχεδόν 11.000 ενήλικες. Οι συμμετέχοντες σε κάθε μελέτη ήταν κατά μέσο όρο 45 ετών και άνω.
Τελικά, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η κυκλική προπόνηση —εναλλαγή μεταξύ καρδιαγγειακής άσκησης και ασκήσεων αντίστασης, όπως η άρση βαρών με σχετικά σύντομες περιόδους ανάπαυσης ενδιάμεσα— συσχετίστηκε με τις μεγαλύτερες μειώσεις τόσο στη συστολική όσο και στη διαστολική αρτηριακή πίεση.
Στη δεύτερη θέση βρισκόταν η συνδυασμένη προπόνηση ή «ολοκληρωμένη αερόβια προπόνηση αντίστασης», η οποία περιελάμβανε μια περίοδο περπατήματος, ποδηλασίας ή άλλης αερόβιας άσκησης ακολουθούμενη από προπόνηση αντίστασης.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι τα οφέλη για την αρτηριακή πίεση αυξάνονταν με περισσότερη άσκηση, έως και περίπου 1.200 MET- λεπτά την εβδομάδα - το ισοδύναμο περίπου 300 λεπτών άσκησης μέτριας έντασης ή 150 λεπτών έντονης άσκησης - πριν σταθεροποιηθούν. Η κυκλική προπόνηση απαιτούσε χαμηλότερη δόση άσκησης για να επιτευχθεί το μέγιστο όφελος, περίπου 580 MET-λεπτά την εβδομάδα.
Ορισμένα από τα ευρήματα δεν προκαλούν έκπληξη στους ειδικούς. Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί ότι η μελέτη έχει κάποια σημαντικά «κενά». Η χρήση φαρμάκων από τους συμμετέχοντες, συμπεριλαμβανομένων τυχόν φαρμάκων για την αρτηριακή πίεση που ενδεχομένως λάμβαναν, δεν αναφέρθηκε με συνέπεια σε όλες τις δοκιμές. Ένα σημαντικό ποσοστό των μελετών είχε μεθοδολογικά ζητήματα ή υψηλό κίνδυνο μεροληψίας και η ποσότητα και η ποιότητα των στοιχείων διέφεραν ανάλογα με τον τύπο άσκησης. Για παράδειγμα, τα δεδομένα για την κυκλική προπόνηση και την ισομετρική άσκηση προήλθαν από λιγότερες δοκιμές από τα δεδομένα για πιο συνηθισμένους τύπους προπονήσεων.
«Νομίζω ότι τα ευρήματα είναι καλύτερο να θεωρηθούν ως οδηγός, παρά ως τελική στρατηγική για κάθε άτομο», ξεκαθάρισε ο Hu.
