Η μεταβολικά σχετιζόμενη στεατωτική νόσος είναι μια πάθηση κατά την οποία λίπος συσσωρεύεται στα κύτταρα στα κύτταρα του συκωτιού. Εάν δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί προκαλέσει φλεγμονή στο συκώτι και να εξελιχθεί σε κίρρωση ή ακόμα και σε ηπατικό καρκίνο. Παράλληλα, συνδέεται και με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο.

Πρόκειται για μια συχνή συννοσηρότητα της παχυσαρκίας, επηρεάζοντας περίπου το 75% των ατόμων με υπερβάλλον βάρος. Οι αλλαγές στον τρόπο ζωής παραμένουν η βασική θεραπευτική προσέγγιση, όμως η τήρησή τους είναι συχνά δύσκολη, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη για συμπληρωματικές θεραπείες.

Μια πρόσφατη μελέτη που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο της Jyväskylä, στη Φινλανδία, ήταν η πρώτη που διερεύνησε τις επιδράσεις των πρεβιοτικών ξυλοολιγοσακχαριτών (XOS) στη λιπώδη νόσο του ήπατος σε ανθρώπους.

Τα ευρήματα, που δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό npj Gut and Liver, υποστηρίζουν ότι το συμπλήρωμα φυτικών ινών μπορεί να μειώσει τα επιβλαβή μεταβολικά παραπροϊόντα στο έντερο και, με αυτόν τον τρόπο, να βελτιώσει την υγεία του συκωτιού. Σημαντικό είναι ότι η σύνθεση της μικροχλωρίδας του εντέρου πριν από τη λήψη του συμπληρώματος επηρεάζει τα οφέλη που παρατηρούνται.

Το συμπλήρωμα φυτικών ινών μείωσε επιβλαβείς μεταβολίτες του εντέρου

Στη μελέτη που διεξήχθη στη Σχολή Αθλητισμού και Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου της Jyväskylä, 42 υπέρβαροι ενήλικες κατανάλωναν καθημερινά 2,8 γρ. πρεβιοτικού XOS για 4 μήνες. Τα πρεβιοτικά είναι φυτικές ίνες που δεν πέπτονται από τα ανθρώπινα ένζυμα, αλλά φτάνουν στο παχύ έντερο, όπου υποστηρίζουν την ισορροπία της μικροχλωρίδας του εντέρου. Η περιεκτικότητα του συκωτιού σε λίπος αξιολογήθηκε με μαγνητική τομογραφία πριν και μετά την παρέμβαση.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το πρεβιοτικό συμπλήρωμα XOS μείωσε τα επίπεδα ορισμένων επιβλαβών μεταβολιτών στο έντερο, οι οποίοι προέρχονται από αμινοξέα και έχουν συνδεθεί στο παρελθόν με τη συσσώρευση λίπους στο συκώτι.

«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι, όταν εφαρμόζεται στη σωστή ομάδα στόχο, το XOS μπορεί να αποκαταστήσει την ισορροπία της ζύμωσης στο έντερο, να μειώσει την παραγωγή επιβλαβών μεταβολιτών και, με αυτόν τον τρόπο, να ωφελήσει την υγεία του συκωτιού», εξήγησε η Jukka Hintikka, πρώτη συγγραφέας της μελέτης.

Η αρχική μικροχλωρίδα του εντέρου επηρέασε την ανταπόκριση στην παρέμβαση

Το πρεβιοτικό φάνηκε να είναι πιο αποτελεσματικό σε άτομα που είχαν αρχικά μη ισορροπημένη μικροχλωρίδα του εντέρου. Τα άτομα αυτά εμφάνιζαν σημάδια αυξημένης ζύμωσης πρωτεϊνών σε σχέση με τη ζύμωση υδατανθράκων στο έντερο. Η λήψη XOS βοήθησε στην επαναφορά της ισορροπίας στη μικροβιακή σύνθεση. Σε αυτή την υποομάδα παρατηρήθηκε επίσης μείωση του σπλαχνικού λίπους.

Αντίθετα, η επίδραση του πρεβιοτικού ήταν ασθενέστερη ή δεν παρατηρήθηκε καθόλου στους συμμετέχοντες των οποίων οι αιματολογικοί δείκτες υποδείκνυαν πιο προχωρημένα στάδια λιπώδους νόσου του ήπατος.

Η μελέτη αυτή είναι η πρώτη κλινική δοκιμή σε ανθρώπους που εξέτασε τις επιδράσεις των πρεβιοτικών XOS στο λίπος του συκωτιού. Τα ευρήματα συμφωνούν με παλαιότερες μελέτες σε ζώα, στις οποίες το XOS μείωσε το λίπος στο συκώτι αρουραίων.

«Στο μέλλον, τα ευρήματά μας μπορεί να συμβάλουν στην ανάπτυξη εξατομικευμένων θεραπειών για το λιπώδες ήπαρ», ανέφερε ο Hintikka. «Ωστόσο, εξακολουθούν να χρειάζονται μεγαλύτερες και πιο στοχευμένες μελέτες για να επιβεβαιωθούν αυτά τα αποτελέσματα».